Een cake die de hoogte in gaat en naar groene thee geurt
Hij rijst indrukwekkend omhoog, verspreidt een heerlijke geur van groene thee en past perfect bij een middagkoffie of een kopje thee. Je hebt geen ingewikkelde ingrediënten of geavanceerde bakvaardigheden nodig — en toch ziet het resultaat eruit alsof het rechtstreeks uit een trendy café in Tokio komt.
Dit gebakken dessert is een chiffon cake met matcha — fijngemalen groene thee. Het is een cake met een uitzonderlijk zachte en elastische structuur, waarbij het aromatische theepoeder de hoofdrol speelt. Opgeklopte eiwitten zorgen voor hoogte en luchtigheid, terwijl olie in plaats van boter ervoor zorgt dat de cake ook de dag erna licht en zacht blijft.
Wat is een Japanse matcha-cake eigenlijk
De cake wordt gebakken in een karakteristieke vorm met een schoorsteen in het midden. Zodra hij uit de oven komt, wordt de vorm ondersteboven gekeerd. Dat is geen grap — deze afkoelmethode voorkomt dat de structuur instort en fixeert de sponsachtige, bijzonder lichte kruim.
Matcha is in dit recept veel meer dan alleen een smaakmaker. Het is een ingrediënt dat de kleur, de geur en het hele karakter van de cake bepaalt. Het recept is geschikt voor een klassieke schoorsteenvorm met een diameter van ongeveer 18 tot 20 centimeter. Dat is de ideale maat voor een familiemiddag.
In de originele versie wordt een aluminium chiffonvorm met schoorsteen gebruikt. Dit type vorm heeft dunne wanden, geleidt warmte goed en heeft een hoge rand zodat de cake gelijkmatig omhoog rijst. Het is belangrijk dat de vorm niet wordt bekleed met bakpapier en ook niet wordt ingevet met boter of olie.
Het gladde, droge oppervlak geeft het beslag de kans om langs de wanden omhoog te klimmen en de indrukwekkende hoogte te behouden waarvoor chiffon cake bekend staat. Heb je zo’n vorm niet, dan kun je een gewone schoorsteenvorm gebruiken — bij voorkeur van metaal. Onthoud de regel: geen vet op de wanden. Dat wijkt sterk af van de gebruikelijke bakgewoonten, maar levert bij dit soort gebak een merkbaar beter resultaat op.
Matcha — veel meer dan alleen een mooie kleur
Matcha is rijk aan polyfenolen, waaronder EGCG, maar ook aan bepaalde B-vitaminen en mineralen. Het werkt als geconcentreerde sterke groene thee. Het wordt een effect toegeschreven in de strijd tegen vrije radicalen, wat de bescherming van cellen tegen oxidatieve stress kan ondersteunen.
Onderzoekers wijzen er echter op dat hoewel antioxidanten uit thee het cardiovasculaire systeem kunnen ondersteunen, er geen eenduidig bewijs bestaat dat matcha alleen bepaalde ziekten voorkomt of gewichtsverlies versnelt. Vergeet ook niet dat we het over een cake hebben — een combinatie van suiker, bloem en vet. Matcha zorgt voor een interessanter smaakprofiel, maar verandert een dessertportie niet in dieetvoeding.
Welke vorm kies je — en waarom mag hij niet worden ingevet
Weeg alle ingrediënten af en zet ze klaar op het werkvlak, zodat je niets vergeet. Verwarm de oven voor op 170 graden Celsius met boven- en onderwarmte. Scheid de eidooiers van de eiwitten. Zet de eiwitten even in de koelkast — koude eiwitten kloppen beter.
Roer ongeveer de helft van de suiker door de kom met eidooiers. Klop met een garde tot het mengsel lichter van kleur wordt en licht indikt. Voeg olie en water toe en roer tot een egale massa. Meng in een aparte kom bloem, bakpoeder en matcha. Zeef het mengsel bij voorkeur — zo verwijder je klontjes en worden de droge ingrediënten luchtig.
Voeg het droge mengsel in drie porties toe aan de eidooiermassa en roer na elke toevoeging kort door met een deegschraper of garde. Het resultaat moet een gladde, groene massa zijn zonder klontjes. Haal de eiwitten uit de koelkast en klop ze met een handmixer of keukenmachine op gemiddelde snelheid tot er fijne luchtbelletjes beginnen te vormen.
Stap voor stap naar de perfecte Japanse matcha-cake
Voeg de resterende suiker toe en blijf kloppen. Verhoog de snelheid en klop verder tot het schuim stijf en glanzend is, maar nog steeds elastisch. Het juiste schuim mag niet keihard zijn. Als je de garde opheft, vormt zich een golf die even zijn vorm behoudt en daarna langzaam terugvalt.
Voeg een derde van het eiwitschuim toe aan de eidooiermassa en spatel het voorzichtig door met bewegingen van onder naar boven. Het gaat erom de zware massa losser te maken. Voeg daarna het resterende schuim toe en spatel het heel voorzichtig erdoor, zodat je de lucht niet verliest. Giet de afgewerkte massa in de droge schoorsteenvorm.
Als je grotere luchtbellen op het oppervlak ziet, kun je de vorm voorzichtig op het werkvlak tikken of hem van minimale hoogte op een gevouwen theedoek laten vallen. Dat egalisiert de structuur. Zet de vorm ongeveer 30 minuten in de oven. De exacte tijd kan iets variëren afhankelijk van je oven, dus het is een goed idee om rond de 25e minuut te controleren met een tandenstoker.
Die moet er droog uitkomen, zonder sporen van rauw beslag. Dit is het kenmerkende moment bij de bereiding van dit dessert. Keer de warme vorm onmiddellijk ondersteboven nadat je hem uit de oven hebt gehaald, en ondersteun hem op de hals van een fles of een stabiele beker. De cake moet vrij in de lucht hangen. Laat hem zo staan gedurende ongeveer twee uur, tot hij volledig is afgekoeld.
Zo serveer je de luchtige matcha-cake
Snijd daarna voorzichtig langs de randen van de cake met een mes en haal hem als geheel uit de vorm. Het deel dat tijdens het afkoelen naar beneden hing, wordt nu de mooie bovenkant. De cake zelf is licht en niet erg zoet, waardoor hij goed samengaat met verschillende bijgerechten.
In Japan wordt hij vaak gecombineerd met pasta van rode bonen, die een fijne en romige smaak heeft. Vlaamse huishoudens geven doorgaans de voorkeur aan het klassieke — slagroom en vers fruit. Snijd de cake met een scherp, dun broodmes of een speciaal biscuitmes. Zo wordt de fijne structuur zo min mogelijk geplet en blijven de plakjes gelijkmatig met duidelijk zichtbare luchtbelletjes.
- Met slagroom en frambozen of aardbeien
- Bestrooid met poedersuiker en geraspte citroenschil
- Als dessertversie met een bolletje vanille-ijs
- Op Japanse wijze met bonenpasta en sesamzaadjes
- Met honing en verse bosbessen
- Met mascarponecreme en stukjes mango
- Met yoghurtcreme en pistachenoten
- Met karamel en zeezout
Welk soort matcha kies je voor het bakken
Voor bakken is het niet nodig de duurste matcha te kopen die bedoeld is voor theeceremonies. Een culinary grade-versie, vaak rechtstreeks aangeduid als matcha voor keukengebruik, werkt beter. Die heeft een intense kleur en smaak en kost minder. Er zijn twee dingen die de moeite waard zijn om op te letten: kleur en versheid.
Het is een goed teken als het poeder duidelijk groen is zonder bruine tinten. Na opening bewaar je het het best in een goed afgesloten bakje op een koele, donkere plek. Anders verdwijnt het aroma snel en wordt de smaak vlak en bitter.
Voor mensen die gevoelig zijn voor cafeïne, is het goed om te weten: matcha bevat een behoorlijke hoeveelheid cafeïne, al wordt die langzamer vrijgegeven dan bij koffie. Een stuk cake met een kopje groene thee vervangt geen espresso, maar ’s avonds kun je beter niet overdrijven met het aantal porties. Onderzoekers van universiteiten in Tokio en Kyoto bestuderen al jarenlang de invloed van matcha op het menselijk lichaam en bevestigen de aanwezigheid van waardevolle catechines.
Bewaring en houdbaarheid van zelfgemaakte matcha-cake
De cake blijft in een afgesloten bak op kamertemperatuur ongeveer twee tot drie dagen goed. Dankzij het gebruik van olie in plaats van boter blijft hij ook de dag erna zacht. Wil je hem langer bewaren, dan kun je hem prima invriezen. Snijd hem in porties, wikkel ze in huishoudfolie en leg ze in de vriezer.
Voor het serveren is het voldoende om ze op kamertemperatuur te laten ontdooien of ze kort op te warmen in de magnetron. De structuur blijft verrassend goed behouden. Sommige patissiers raden aan matcha-cake in de koelkast te bewaren, zeker als hij bedekt is met slagroom of mascarponecreme.
Koude bewaring kan de luchtige textuur echter enigszins beïnvloeden, dus het wordt aangeraden het dessert voor het serveren even op temperatuur te laten komen. Deze bereidingsmethode is eigenlijk een aanpassing van een klassiek recept dat al tientallen jaren in Japan wordt gemaakt en geliefd is in vele huishoudens door het hele land. Het is niet zomaar een modegril, maar een beproefde techniek die zeker de moeite waard is om in je eigen keuken uit te proberen.
